Δύο κελλιά και ένα αλόνι μετατράπηκαν σε εξοχικές κατοικίες από τη φωτογράφο Μάρα Δεσύπρη. Τόσο το concept, όσο η διακόσμηση αλλά και αυτές οι φωτογραφίες φέρουν την υπογραφή της.

 

“Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει”, έτσι λέει ο σοφός λαός. Δε θα σου πω ψέμματα όμως, αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος που αυτό, το πρώτο μου ποστ, βρίθει από την καλοκρυμμένη ομορφιά της Τήνου. Βλέπεις, δεν έχω ξεχάσει ακόμα το νωχελικό καλοκαίρι, τη σχεδόν πρωτόγονη αίσθηση της ζωής στη φύση, την ευωδία από κοκκινόχωμα και πουρνάρι στον αέρα. Και άλλωστε, δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσα να “ευλογήσω” καλύτερα ένα νέο ξεκίνημα από το να φέρω και εδώ το “σπίτι μου”.

Επειδή όμως αυτή είναι πάντοτε μια στήλη αφιερωμένη στο design, θα σε ξεναγήσω στον ειδυλλιακό κόσμο των πιο υπέροχων “κελλιών” που είχα την τύχη να αντικρύσω. Μην μπερδεύεσαι, “κελλιά” είναι τα πέτρινα μικρά κτίσματα που έχτιζαν σε μόλις λίγες ημέρες οι χωρικοί μέσα στα χωράφια τους προκειμένου να ξεκουράζονται εκεί, κατά τη διάρκεια μιας σκληρής ημέρας δουλειάς.

Κτίσματα λίθινα, από τον ιδιαίτερο σχιστόλιθο του νησιού, που ενσωματώνονται πλήρως στο τοπίο, με ελάχιστα (1-2) ανοίγματα και άριστη μόνωση, μοιάζουν με “σπηλιές” και προκαλούν μια απρόσμενη αίσθηση ασφάλειας και ηρεμίας στον επισκέπτη. Πολλά κελλιά πλέον αναδιαμορφώνονται, επεκτείνονται και εξοπλίζονται με συστήματα ύδρευσης και ηλεκτρισμού προκειμένου να μετατραπούν σε τέλειες, μικρές εξοχικές κατοικίες.

Το αγαπημένο μου από αυτά όμως, έχει έναν αέρα τόσο παραδοσιακό όσο και κοσμοπολίτικο, σέβεται την κουλτούρα του ημίφωτος, δεν πασχίζει να γίνει “μοντέρνο”, δεν είναι “δήθεν”, αγαπάει τον τόπο, αγαπάει να είναι αυτό που ήταν πάντα- ένα καταφύγιο από πέτρα και χώμα. Πολλά είπα πάλι και η ουσία είναι αλλού. Που; Εκεί…

 

stavlia-tinos-mara-desipris (02)

Ο ενδιάμεσος χώρος “επιπλώθηκε” με πεζούλια και είναι πια μια απάνεμη αυλή, ακόμα και μέσα στα μελτέμια του Αυγούστου.

stavlia-tinos-mara-desipris (03)
Κάθε κελλί, είναι ένα μικρό αυτόνομο σπίτι με μια κρεβατοκάμαρα, κουζίνα και μπάνιο.

stavlia-tinos-mara-desipris (04)
Τίποτα περιττό δε θα βρεις εδώ, ακόμα και το φως είναι μονάχα τόσο όσο χρειάζεται, ενώ τα νέα υλικά γίνονται ένα με τη γυμνή πέτρα.

stavlia-tinos-mara-desipris (05)
Λιγοστά κιλίμια ντύνουν τις γωνιές χαλάρωσης και λειτουργούν ως… πόρτες.

stavlia-tinos-mara-desipris (06)
Ένα παραδοσιακό “ψυγείο” και λάμπες πετρελαίου διακοσμούν την κουζίνα και βρίσκονται σε… επιφυλακή. Ποιος χρειάζεται ηλεκτρικό ρεύμα;

stavlia-tinos-mara-desipris (07)
Η μικρή κουζίνα αξιοποιεί τις εσοχές για τη χύτρα αλλά και αυτή της ποτίστρας των ζώων. Εδώ συγκατοικούσαν άνθρωποι και ζώα όποτε υπήρχε ανάγκη, κυρίως λόγω θερμοκρασίας και καιρού.

stavlia-tinos-mara-desipris (08)
Το φως εισχωρεί στο κελλί από τα μικροσκοπικά ανοίγματα, δημιουργώντας μια σχεδόν κατανυκτική ατμόσφαιρα.

stavlia-tinos-mara-desipris (09)
Μπρούτζινοι σωλήνες, ελεύθεροι στο χώρο, σχηματίζουν το λιτό ντουζ.

stavlia-tinos-mara-desipris (10)
Ναι, αυτό είναι το ιδανικό μέρος για να απολαύσει κανείς τον μυστικισμό αυτού του τόπου.